Syderyt
doradca finansowy Kryształy są zwykle wykształcone w formie siodłowato wygiętych romboedrów, najczęściej kostkowe, grubo- lub drobnoziarniste agregaty, skupienia kuliste lub nerkowate o promienistej budowie wewnętrznej, także zbity, poprzerastany iłem (syderyt ilasty]. Lupliwość: doskonała według romboedru; gęstość: 3,7-3,9; barwa: żółtawobiały, żółty, szary, żółtobrunatny, niebieskawoczarny, czarny od domieszki materiału węglistego, niekiedy metaliczne, pstre barwy naleciałe. Łatwo wietrzeje przechodząc w limonit (pseudomorfozy limonitu po syderycie). Burzy z gorącym kwasem solnym. Powstawanie i wystąpienia. Tworzy się wyłącznie w warunkach redukcyjnych. 1. Rzadki w pegmatytach, lvigtut/Grenlandia. 2. Hydrotermalny, przykładami mogą być żyły syderytowe Siegerlandu w Reńskich Górach Łupkowych o miąższości do 30 m; Erzberg/Styria; HiJttenberg / Karyntia, Austria; llberg/Harz] Niemcy; Bilbao/Hiszpania; Słowacja; południowy Ural. Ładne kryształy pochodzą z Neudorf w Harzu i z Kornwalii. 3. Osadowy, w formie pokładów, płaskur lub konkrecji (slerosyderyty): Walia; Westfalia; Schmiedefeld/Turyngia; Lotaryngia/Francja; w Polsce w osadach jurajskich rejonu Łęczycy i Starachowic. Tworzący się w strefie utleniania z tlenkami manganu może zawierać wysoką, do 6%, domieszkę manganu. Znaczenie i zastosowanie. Minerał uzyskał swoją naukową nazwę w 1845 roku wyprowadzoną z greckiego sideros =żelazo. W przeszłości bardzo ważna ruda żelaza, eksploatowana do dziś. wysyłka smsów
